Tom Soltron

Ik ben geboren in communistisch Polen. Het was een heel andere tijd dan nu. Ik bracht veel tijd door met dromen over verre bestemmingen. Ik reisde vaak met de trein naar de uiterste grenzen van geopolitieke zones – zo ver als ze me toelieten – in mijn geval tot aan de rand van Rusland. Ik genoot van de plekken waar ik heen kon, het exotische aan de randen van de spoorlijn, zolang dat politiek mogelijk was. Het geluid van de treinen op de rails was mijn eerste soundtrack. Het gekletter van de trein op de rails, de zintuiglijke ervaring van de rook in de wagons en de verhalen van mensen. Zoveel verhalen die altijd werden gedeeld. Tussen de beelden, geluiden, geuren en verhalen ontstond een langzamer en ruimer tijdsbesef. Ik hield van deze diepte van zintuiglijke waarneming en vond het net zo waardevol in het bespelen van het kerkorgel als in het spelen van punkmuziek als tiener. Uit eerbied voor de Geest of in rebellie, door woorden uit te spuwen met twee of drie riffs, werd ik overweldigd door de helende kracht van Klank. Pas ver in mijn volwassenheid werd ik opnieuw uitgenodigd om de helende kracht van Klank en Natuur te omarmen. Vele jaren later kreeg ik een levensbedreigende diagnose. Dat was, zoals voor velen van ons, het begin van een helingsreis die tot op de dag van vandaag voortduurt. Ik begon met fysieke oefeningen, vervolgens met oefeningen die Klank combineerden met het lichaam, en nu hebben natuur, Klank en lichaam hun juiste verhouding gevonden. Deze oefeningen hebben me uiteindelijk geleid tot een meer naturalistische manier om lichaam en geest te behandelen, in harmonie met de natuur. Een belangrijk keerpunt kwam in 2002, toen ik mijn eerste gongconcert meemaakte. Het veranderde zonder twijfel mijn perspectief, mijn proprioceptie, en er opende zich een nieuw kanaal. Ik ontwikkelde een band met Don Conreaux en al snel begonnen we samen te werken. We gingen op tournee en in de loop der tijd integreerde ik meerdere instrumenten in mijn oefeningen: de gitaar, piano en inheemse percussie-, blaas- en snaarinstrumenten. Ik leidde meerdere wereldreizen met andere geluidsbeoefenaars en begon mijn eigen muziek op te nemen. In 2006 begonnen we, in samenwerking met Johannes Heimrath, onze eigen lijn gongs te maken. In 2011 nodigde Abby Delsol me uit naar Argentinië, waar we elkaar voor het eerst ontmoetten. De rest is eigenlijk geen geschiedenis, want het loopt tot op de dag van vandaag voort. We werken samen met de inspiratie die we van Don Conreaux, Johannes Heimrath en anderen hebben gekregen, en delen gongs, maar ook inheemse instrumenten, en ontwikkelen sindsdien nieuwe instrumenten. In de jaren die volgden, ontwikkelden Abby en ik samen de methoden van geluid en beweging die nu de basis vormen van onze trainingen en retraites. Het complete systeem is werkelijk indrukwekkend. Het compendium verbindt de plek waar het geluid het lichaam binnenkomt, waar het uit het lichaam komt, en de beweging die dit alles integreert. De ervaring is er een van heling, die alle bewandelde paden, het zoeken en de weerstand terugbrengt naar het centrum en naar het geheel