Emma Plant

Ik heb me altijd aangetrokken gevoeld tot mentale gezondheid en emotioneel welzijn. Lang voordat Tranquil Waters bestond, zag ik hoe gemakkelijk mensen zichzelf verwaarlozen terwijl ze proberen alles op orde te houden. Stress, druk en verwachtingen nemen langzaam de overhand en we verliezen het contact met wie we werkelijk zijn. Lange tijd probeerde ik alles bij elkaar te houden. Terwijl ik vier kinderen opvoedde en meerdere bedrijven runde, ging mijn gezondheid achteruit. Later werd bij mij de ziekte van Lyme vastgesteld, maar daarvoor was er een lange periode van uitputting, pijn, verwarring en een gevoel van vervreemding van mijn eigen lichaam. Van buitenaf leek mijn leven succesvol. Van binnen worstelde ik. Die ervaring veranderde alles. Door ziek te zijn, verdween de behoefte om te presteren, te bereiken of iets te bewijzen. Ik werd gedwongen om te vertragen en te luisteren op een manier die ik nooit eerder had gedaan. Wat ik nu begrijp als ontwaken, voelde destijds niet spiritueel aan. Het voelde beangstigend, kwetsbaar en diep ongemakkelijk. Maar het was ook eerlijk. Ik begon te zien hoeveel van mijn leven gevormd was door druk, verwachtingen en de behoefte om sterk over te komen. Loslaten was niet makkelijk, maar wel noodzakelijk. Door ziekte, reflectie en genezing heb ik me op een veel diepere manier weer met mezelf verbonden. Het afscheid nemen van de bedrijven die we hadden opgebouwd was geen mislukking. Het was een keerpunt. Een bewuste keuze om gezondheid, aanwezigheid en balans te verkiezen boven status en overlevingsdrang. Tranquil Waters is vanuit die plek ontstaan. Niet als een concept, maar als een reactie op geleefde ervaringen. Een ruimte waar mensen zich niet hoeven voor te doen, te forceren of alles onder controle te houden. Waar het zenuwstelsel tot rust kan komen, naar het lichaam geluisterd kan worden en de geest zich kan ontspannen. Mijn werk draait nu om het bieden van een veilige en compassievolle ruimte. Mensen ondersteunen in momenten van verandering, onzekerheid en ontwaken op een manier die gegrond en veilig aanvoelt. Ik geloof niet in het 'repareren' van mensen. Ik geloof in hen helpen om opnieuw contact te maken met wat ze al in zich dragen. Dit pad was niet gepland. Het is gekozen door ervaring.