Adrian rijdt

Mijn geestelijke gezondheid was nooit goed geweest. Als angstig kind werd ik een neurotische en angstige tiener en op mijn veertiende had ik al een ongezonde alcoholverslaving ontwikkeld. Tegen mijn dertigste was dit uitgegroeid tot een volwaardig alcoholisme en een hele reeks andere verslavende gedragingen, angststoornissen en chronische, slopende depressies. Om het botweg te zeggen: ik was een wrak.
In 1999 kocht iemand een boek over meditatie voor me. Ik heb het boek allang weggegeven en kan me de titel niet meer herinneren, maar de inleiding is me altijd bijgebleven. De auteur somde alle voordelen van meditatie op. Depressie, ja, die herkende ik, angst, die ook, verslavingen, daar had ik er genoeg van, die herkende ik ook. Het was een behoorlijk lange lijst en ik denk dat ik zo'n beetje alle vakjes wel herkende. Maar toen stond er iets wat me destijds nogal vreemd leek: als je meditatie en mindfulness serieus beoefent, zal het je veranderen en fundamenteel veranderen hoe je jezelf begrijpt en de wereld ervaart. Ik dacht er verder niet meer over na. Ik oefende omdat ik een uitweg uit mijn lijden moest vinden, en het werkte. Al snel merkte ik dat mijn gedachten tot rust kwamen en dat ik echt even afstand kon nemen van mijn onrustige geest. Na een paar maanden kon ik verlichting vinden zonder naar alcohol te grijpen; ik had het niet meer nodig, dus stopte ik met drinken.
En toen gebeurde het. Ik was nog maar een paar maanden van de drank af toen ik iets meemaakte wat ik nu begrijp als een ontwaken. Het duurde niet lang en ik ben geen verlichte meester (vraag het maar aan mijn partner), maar het veranderde wel dingen voor mij. Net zoals het boek beschreef, veranderde het fundamenteel mijn begrip van mezelf en mijn ervaring van de wereld. Ik wist dat het lijden dat ik had doorstaan ​​onnodig was en dat er een uitweg is. Nu ik dat had ontdekt, hoe kon ik dan nog toekijken hoe anderen leden en niets doen? Ik zag de mogelijkheden die mindfulness ons als individu biedt, maar ook het prachtige potentieel dat een bewust leven voor de hele mensheid inhoudt. Sindsdien vertel ik het aan iedereen die wil luisteren, eerst maar weinigen, maar nu willen heel veel mensen luisteren.
Het leek me vanzelfsprekend dat mindfulness de oplossing bood en in 2002 was ik de eerste in het Verenigd Koninkrijk die mindfulness doceerde als behandeling voor verslaving. Ik heb meer dan 300 mensen geholpen om volledig en blijvend te herstellen van wat algemeen wordt beschouwd als een ongeneeslijke ziekte. Daarnaast heb ik honderden anderen geholpen met depressie, angst, mentale en emotionele problemen. Het is een prachtige reis geweest, fantastisch leuk, en ik heb geweldige vrienden gemaakt. Ik heb gewerkt met topsporters, ondernemers, beroemdheden, topmanagers van grote bedrijven; ik ben op tv en radio geweest en mijn werk is te zien geweest in een BBC-documentaire. Ik ben zelfs uitgenodigd in het House of Lords (ik denk niet dat ik nog eens word uitgenodigd). Maar je hoeft niet ziek te zijn om mindfulness te beoefenen en het werd me al snel duidelijk dat het iedereen kan helpen. In 2010 heb ik The Now Project opgericht om mindfulness toegankelijk te maken voor zoveel mogelijk mensen. De eerste drie jaar had het project geen naam en er was geen concreet plan, maar het project is geëvolueerd en is nu veel meer dan alleen ik. We hebben zo'n 80 mindfulness-retraites georganiseerd, honderden cursussen gegeven en meer dan 5000 mensen laten kennismaken met een betere manier van leven. The Now Project brengt mindfulness naar een breed publiek en het is een genot om dit werk te doen. Ade.